
局米旁大师教言集MP293调伏心性.辨别观修轮
27-1-1a
གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་སྨྲ་བའི་སེངྒེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་གཟིགས་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་མི་ཕམ་འཇམ་དབྱངས་རྣམ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོའི་བཀའ་འབུམ། པོད་ཉེར་བདུན་པ། སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོར་སོ་སོར་བརྟག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་འཁོར་ལོ་མ་སོགས་སེམས་སྦྱོང་སྐོར་ལྡེབ། ཟབ་ཁྲིད་གནད་བསྡུས་སྐོར་བདུད་རྩིའི་ཡང་ཞུན་སོགས་ལྡེབ། ཐུན་མིན་རྫོགས་ཆེན་སྐོར་ཕྱོགས་བསྡུས་ཟབ་དོན་སྙིང་པོ་ལྡེབ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་མགུར་སྒྲ་སྙན་གྱི་རོལ་མོ་སོགས་རྫོགས་སྐོར་ལྡེབ། དུས་འཁོར་ཇོ་ནང་ལུགས་ཀྱི་བརྒྱུད་འདེབས་ཁ་སྐོང་ལྡེབ། གསུང་འཐོར་བུའི་སྐོར། རྡོ་གྲུབ་བསྟན་པའི་ཉི་མ་ལ་ཞལ་གདམས་ལྡེབ། བསྡུས་ཚན་རྩོད་རིགས་སྨྲ་བའི་སྒོ་འབྱེད་ལྡེབ། བླ་མཆོད་གསོལ་འདེབས་དོན་གཉིས་རིན་ཆེན་འདྲེན་པའི་གྲུབ་བོ་ལྡེབ། རྡོར་སེམས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་འབར་སོགས་ལས་བཞིའི་སྦྱིན་སྲེག་སྐོར་ལྡེབ། ཡང་དྲག་སྲེག་ལྡེབ། བདུད་རྩི་སྨན་སྒྲུབ་འཆི་མེད་སྨན་མཆོག་གྲུབ་པ་ལྡེབ། གཟུངས་སྤོབས་སྒྲུབ་ཐབས་ཟབ་གསང་ནོར་བུའི་གཏེར་མཛོད་སོགས་ལྡེབ། མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་བསྟན་
27-1-1b
བཅོས་ཨུཏྤལ་ལྔ་དང་། རལ་གྲི་ལྔ་ལ་ལྡེབ། ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རྣམ་བཞག་བློ་གྲོས་སྣང་བ་རྣམ་སྟེར་ལྡེབ། མཚོ་རྒྱལ་གསོལ་འདེབས་དད་པའི་གདུང་དབྱངས་ལྡེབ། འཇོམ་མགོན་བླ་མའི་རྣམ་ཐར་གསོལ་འདེབས་སོགས་གསུང་འཐོར་བུ་ལྡེབ། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྫོགས་རིམ་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོངས་པ་གནད་གསལ་བྱེད་བཻཌཱུརྱའི་མེ་ལོང་ལྡེབ། སྨན་བླའི་མདོ་ཆོག་བསྡུས་པ་བདུད་རྩིའི་བུམ་བཟང་ལྡེབ། འགྲེས་བྱང་ལྡེབ། སྔ་འགྱུར་བསྟན་པ་རྒྱས་པའི་སྨོན་ལམ། སྨོན་ལམ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་རྒྱ་མདུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ། དཔལ་རིའི་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་གསང་ལམ། མར་མེའི་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་སོགས་ལ་ལྡེབ་བསྙེན་ཐོ་ལྡེབ། བཅས་རྫོང་སར་སྤར་མའོ།། །།
27-2-1a
调伏心性.辨别观修轮
修持方便
༄༅། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་སོ་སོར་བརྟག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་འཁོར་ལོ་མ་ཞེས་པ་བཞུགས་སོ། །
27-2-1b
ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སྲིད་ན་ཉེས་པ་གང་མཆིས་པ། །རང་སེམས་ཉོན་མོངས་མཐུ་ཡིས་བྱས། །ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཉོན་མོངས་རྒྱུ། །དེ་སྤོང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཡིན། །འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ། རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ཡི་དགོས་པའོ།

雪山中狮子吼的全知证得者大班智达弥旁蒋扬南嘉嘉措之文集 第二十七卷
局米旁大师教言集MP293调伏心性.辨别观修轮
27-1-1a
雪山中狮子吼的全知证得者大班智达弥旁蒋扬南嘉嘉措之文集。第二十七卷。行为观修辨别之观修轮及心性调伏集。密要精要集之甘露精华等页。特殊大圆满汇集深义精华页。大圆满见解歌曲悦耳音乐等圆满集页。时轮觉囊派传承祈请补充页。零散教言集。对多珠丹巴尼玛的面授教言页。辩论学集启智慧门页。上师供养祈请二利珍宝引导者成就页。金刚萨埵寂静火供吉祥光辉等四种火供集页。又极猛烈火供页。甘露药物成就长寿妙药成就页。陀罗尼成就方法深密宝藏等页。弥旁仁波切的论著
27-1-1b
五朵青莲和五剑页。原本觉悟的论述智慧光明遍照页。措嘉祈请信心忧伤之音页。怙主上师传记祈请等零散教言页。吉祥时轮圆满次第金刚瑜伽密意明显琉璃镜页。药师佛经仪轨精要甘露妙瓶页。目录页。前译教法兴盛祈愿文。祈愿金刚语句结之注释。离边大中观祈愿文。吉祥山祈愿文智慧密道。灯明祈愿文智慧光明等页和修持记录页。宗萨版印。
27-2-1a
调伏心性.辨别观修轮
修持方便
心性行为净化辨别观修轮
27-2-1b
顶礼文殊师利！
世间一切过失，
皆由自心烦恼力所为。
非理作意为烦恼因，
断彼即是如理作意。
此中有三义：如何修习，于心相续生起之量，彼之必要。


 །དང་པོ་ནི། གང་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ཡུལ། །ཡིད་ཀྱིས་མདུན་དུ་མངོན་བྱས་ནས། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔར་ཕྱེ་སྟེ། །ཐོག་མར་ལུས་ལ་རྣམ་པར་བརྟག །ཤ་ཁྲག་རུས་པ་རྐང་དང་ཚིལ། །དོན་སྣོད་ཡན་ལག་དབང་པོ་དང་། །གཤང་གཅི་སྲིན་བུ་སྐྲ་སེན་སོགས། །མི་གཙང་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་དང་། །ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས། །སོ་སོར་
27-2-2a
དབྱེ་བར་རུང་བའི་རིགས། །གང་དག་ཇི་སྙེད་མཆིས་པ་རྣམས། །ཇི་སྲིད་རྡུལ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར། །རིམ་པས་དབྱེ་ཞིང་དེ་རེ་རེར། །ཆགས་པ་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་བརྟག །མི་གཙང་སིལ་བུའི་རྫས་དེ་ལས། །ལུས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས། །ལུས་ནི་མི་གཙང་འཁྲུལ་འཁོར་དང་། །རྩ་དང་རྩིག་པ་ལུད་ཕུང་དང་། །དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །མཐོང་ཚེ་དེ་དོན་དྲན་བཞིན་འདུག །རྟོག་པ་དེ་ཡི་རྒྱུན་ཡལ་ཚེ། །ཚོར་འདུ་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །རང་བཞིན་རེ་རེ་དག་ལ་ཡང་། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད། །ཆུ་བུར་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཤིང་དང་། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བའི་ཚེ། །དེ་ལའང་ཆགས་པ་བྱར་མེད་པར། །ཤེས་ནས་རྣམ་རྟོག་
27-2-2b
དེ་ཡི་རྒྱུད། །མ་ཡལ་བར་དུ་དེ་བསྐྱང་བྱ། །ཡལ་ན་ཆེད་དུ་མི་མཐུད་པར། །སོ་སོར་བརྟག་པ་གཞན་ལ་སྤོ། །དེ་ལྟར་མི་གཙང་བ་དང་ནི། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་དེ། །བྱུང་ནས་མི་སྡོད་སྐད་ཅིག་གིས། །འཇིག་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་བསམ། །སྔོན་བྱུང་མཐའ་མ་མཆིས་པ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཀྱང་ཞིག་གྱུར་ཏེ། །ད་ལྟ་མ་འོངས་ཀྱང་དེ་འདྲ། །འདུས་བྱས་ངང་ཚུལ་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ། །སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་འཆི་ངེས་ཏེ། །གློ་བུར་འཆི་བ་ཆ་མེད་ལ། །སྲིད་པའི་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན། །གནས་སྐབས་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་བསམ། །མདོར་ན་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པའི། །རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་ནུས་པར་རེ་རེ་བཞིན། །བློ་ཡིས་གསལ་པོར་རིམ་གྱིས་བསམས། །གང་ཚེ་ཆགས་ཡུལ་ཕུང་པོ་དེ། །གློག་དང་ཆུ་བུར་སྤྲིན་ལྟ་བུར། །གཡོ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ན། །ཇི་སྲིད་རྣམ་རྟོག་དེ་ཡི་རྒྱུན། །མ་ཡལ་བར་དུ་དེ་ཉིད་བསམ། །དེ་ནས་དུ་མར་གྱུར་པ་ཡི། །ཕུང་པོའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ། །བདེ་བར་སྣང་ཡང་འགྱུར་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་གྱུར་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གཞི་ཡིན་ལ། །སྲིད་ན་མཆིས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཇི་ལྟར་ནུས་པར་བསམས་བྱས་ནས། །དེ་ཀུན་ཕུང་པོའི་སྐྱོན་ཡིན་ཕྱིར། །ཟག་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལ། །ཁབ་
27-2-3a
རྩེ་ཙམ་གྱི་ཆ་ཤས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱོན་མེད་མ་མཆིས་པས། །ཕུང་པོ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །འབྱུང་གནས་མི་གཙང་འདམ་དང་ནི། །མེ་འོབས་སྲིན་གླིང་འདྲའོ་ཞེས། །རྟོག་པ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་གནས། །དེ་མཐར་སྡུག་བསྔལ་རྟེན་གྱུར་པ། །དུ་མ་མི་རྟག་ཕུང་པོ་འདིར། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེས། །དཔྱད་པས་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཡི། །འབབ་ཆུ་ཆར་དང་ཁང་སྟོང་ལྟར། །མཐོང་ན་ངེས་ཤེས་དེ་ཡི་ངང་། །ཇི་སྲིད་མ་ཡལ་དེ་ངང་འདུག །ཡལ་བར་གྱུར་ཚེ་སླར་ཡང་ནི། །གོང་བཞིན་རིམ་པས་དཔྱད་པ་བྱེད། །རེས་འགའ་གོ་རིམ་མེད་པར་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་དཔྱད་པས་གང་རུང་བསམ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདི་དོན་བརྟག །རེས་འགའ་གཞན་གྱིས་ཕུང་པོར་བསམ། །རེས་འགའ་རང་གི་ཕུང་པོར་བརྟག །རེས་འགའ་འདུས་བྱས་ཀུན་ལ་དཔྱད། །གང་ལ་ཆགས་ཀྱང་དེ་སུན་དབྱུང་། །མདོར་ན་དཔྱད་པ་འདི་དུ་མ། མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། བཞི་པོ། །མིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་ནས་སུ། །དཔྱད་པའི་འཁོར་ལོ་བར་མེད་བསྐོར། །ཅི་ཙམ་དཔྱད་བཞིན་ངེས་པ་སྐྱེ། །འདི་འདྲའི་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །ཤེས་པ་གསལ་པོར་རྒྱུ་བ་ཡིས། །རྩྭ་ལ་མཆེད་པའི་མེ་བཞིན་དུ། །རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་པར་བྱ། །སྔོན་ཚེ་བདག་གིས་
27-2-3b
དུས་ཀུན་ཏུ། །ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡི། །སྣ་ཚོགས་རྟོག་པ་རྒྱུན་འཇུག་པ། །དེ་ཡི་ཚབ་ཏུ་འདི་བཞག་བྱ། །གལ་ཏེ་དུབ་པར་གྱུར་ནས་སུ། །

第一是：对于特别贪爱的对境，
心意于面前明显显现后，
将其分为五蕴，
首先观察身体。
肉、血、骨、筋与脂，
脏腑、肢体与根门，
大小便、虫、发、指甲等，
所有不净之物，
以及地等诸大种聚，
可分析
27-2-2a
各别分类之种类，
所有一切存在者，
直至微尘究竟处，
次第分解，于每一分，
观察是否生贪着。
除了这些不净碎物外，
别无所谓身体，
当见身是不净机关，
脉络、墙壁、粪堆，
泡沫、肿胀之体时，
忆念此义而安住。
当此分析相续消失时，
对受、想、行、识
各自本性，
亦当分析观察。
犹如水泡、阳焰、芭蕉，
27-2-2b
幻化一般见到时，
知晓对此亦不可贪，
此种分析的相续，
未消失前当护持。
若消失，不必刻意相续，
转向其他个别观察。
如是思惟不净及
无实质的蕴体，
生后不住刹那间
即毁灭，当如实思维。
无始以来的
一切世间皆已坏，
现在未来亦如是，
有为法性是厌离因。
一切众生必定死，
突然死亡无法预料，
此等轮回诸显现，
思维皆为暂时变化。
简言之，对有为无常，
所有一切诸行相，
随力逐一地
以心明晰渐次思惟。
当贪爱对象蕴身
如闪电、水泡、云彩般
被见为动摇不住，
只要此分析相续
未消失前，当思维彼义。
之后已变为多分的
蕴身刹那刹那，
或是苦的本性，
或虽显为乐但变化，
或成为后世苦因，
蕴身是苦的基础，
世间一切诸苦，
随力思维观察后，
因彼等皆是蕴过患，
对有漏蕴身，
27-2-3a
乃至针尖许部分，
无有无苦过患者，
此蕴乃是痛苦
源泉不净泥沼和
火坑虫岛相似等，
安住此分析直至终。
最后对作为苦依
多分无常蕴体，
思维何者为我？
通过分析，空无我
如流水、雨滴、空屋般
所见，安住于此
确信未消失之境界。
消失时再次
如前次第分析。
有时无需次第，
以种种分析思维任一。# 第一，于所特别贪著之境，
以意于前明显作意，
将其分为五蕴，
首先观察身体。
血肉骨髓与脂肪，
内脏肢体与诸根，
粪尿虫子毛发等，
如是一切不净物，
以及地等诸界聚，
27-2-2a
各自可加分类者，
凡有多少种类别，
直至微尘究竟处，
次第分别并各自，
观察生起贪欲与否。
从此不净零散物，
除此之外无所谓身，
当见身为不净机关，
脉络墙壁粪土堆，
如泡沫凝结之物时，
应持念此义而安住。
当彼思维相续消失，
受想行识之自性，
也应对于每一种，
分析观察其多样。
如泡沫蜃景芭蕉，
如幻化般见到时，
知彼亦无可贪著，
该思维相续
27-2-2b
未消失前当护持。
若消失则不必刻意延续，
而转向其他观察。
如是观察不净与
无实质之蕴，
生后无常住，刹那
即坏灭应当思维。
无始前际以来，
世间一切皆已坏，
现在未来皆如是，
有为本性生厌离。
一切众生定会死，
突然死亡无定期，
此等有情诸显现，
思惟均为暂时变迁。
总之，有为无常相，
有多少种都应以
智慧清晰地次第
随己所能而思维。
当见所贪蕴聚如
闪电水泡及云朵，
皆为动摇无常时，
应尽此思维相续，
未消失前当思维。
然后思维多种蕴，
每一刹那皆是
苦性本身或
虽显为乐亦变异，
是后苦之因故，
蕴聚实为苦基础，
有情存在一切苦，
随己所能思维后，
因此等皆是蕴过患，
有漏蕴聚中
27-2-3a
乃至如针尖部分，
无有无苦无过失，
此蕴实为苦
之源泉如不净泥，
火坑虫岛般。
应尽此思维所及，
最后观察，苦所依
多样无常蕴聚中，
何者是所谓"我"？
观察发现我空如
流水雨滴空房舍，
应尽定解未消失前安住。
若已消失则再次
如前次第进行观察。
有时也可无次第，
以种种观察随宜思维。
反复再三观察此义。
有时观察他人蕴，
有时观察自身蕴，
有时观察一切有为法，
于任何贪著皆应厌离。
总之，多种观察，无常、苦、无我、四者
之外分别念应断，
不间断地转观察之轮。
越观察越生定解。
如是种种所缘境，
心识清晰而运行，
如火蔓延草丛中，
应持续不断实践。
往昔我于
27-2-3b
一切时中，
非理作意而产生
种种分别相续不断，
今应以此代替之。
若已疲惫，


དེ་ཡི་ཚབ་ཏུ་འདི་བཞག་བྱ། །གལ་ཏེ་དུབ་པར་གྱུར་ནས་སུ། །གཉེན་པོའི་དཔྱད་པའང་མི་འཇུག་ལ། །ཉོན་མོངས་དག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ན། །བཏང་སྙོམས་ཉིད་དུ་ངལ་གསོ་བྱ། །རེ་ཞིག་ངལ་བ་སོར་ཆུད་ནས། །སླར་ཡང་གོང་བཞིན་སོ་སོར་བརྟག །སོ་སོར་བརྟག་པའི་རྟོག་པ་འདི། །དྲན་བཞིན་ཤེས་བཞིན་ཀུན་ཏུ་གནས། །གལ་ཏེ་བརྗེད་པར་གྱུར་པའི་སྐབས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན། །དགྲ་བོ་མཐོང་ཚེ་མཚོན་བཞིན་དུ། །སོ་སོར་བརྟག་པ་སློང་བར་བྱ། །མུན་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་བཞིན། །སོ་སོར་བརྟག་པ་འདི་ལྟ་བུ། །ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ལ། །གནོད་ན་ཆེན་པོས་སྨོས་ཅི་འཚལ། །འདུས་བྱས་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་རྣམས། །ཅི་ཙམ་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་དུ། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞི་བསིལ་བླ་ན་མེད་པར་ཤེས། །
自证之兆
གཉིས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚད། ནམ་ཞིག་གོམས་ནས་རང་གཞན་གྱི། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འདུས་བྱས་ཀུན། །དུ་མ་ཉིད་དང་མི་རྟག་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པར། །ངང་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་བྱས་པས། །ཆེད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་ཡང་། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཧྲལ་ཧྲོལ་དུ། །གྱུར་ཚེ་ཉོན་མོངས་མགོ་གནོན་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་
27-2-4a
རླབས་དང་བྲལ་བས་ན། །དེ་ཚེ་རྙོགས་མེད་ཡིད་ཀྱི་མཚོ། །རང་དབང་དག་དང་མཐུན་གྱུར་ནས། །ཞི་གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རེག །རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡི། །དེ་ཉིད་བལྟས་ན་ལྷག་པར་མཐོང་། །འདི་ནི་ཐེག་གསུམ་ཐུན་མོངས་ཀྱིས། །དང་པོར་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །
其目的
གསུམ་པ་དགོས་པ། གང་ཚེ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་འདྲའི། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པས། །ཆོས་བདག་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ། །ཐ་དད་གཅིག་སོགས་མཐའ་གཉིས་བྲལ། །དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས། །ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །མཆོག་ཏུ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འང་དེ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྲིད་ཞིའི་མཐར། །མི་གནས་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་འགྲུབ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་དག་དང་བདེ། །འདུས་མ་བྱས་ཆེན་ཡོངས་སུ་རྟག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བླ་ན་མེད། །བླ་མེད་ངེས་གསང་སྙིང་པོའི་དོན། །དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་དབྱིངས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཐུག །དེ་ཡི་ངང་ན་ཆོས་ཀུན་རྫོགས། །དེ་ཉིད་བླ་མའི་མན་ག་གིས། །ཐད་ཀར་ངོ་སྤྲོད་རྫོགས་ཆེན་ལུགས། །དེ་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་མདོ་དང་སྔགས། །ཐུན་མོངས་ལམ་སྦྱོང་སྔོན་འགྲོ་རུ། །འདུས་བྱས་འཁྲུལ་བའི་སྦུབ་བཤིག་
27-2-4b
པ། །སོ་སོར་བརྟག་པའི་ལམ་འདི་བཟང་། །དང་པོར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་མཐུས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་མཚན་མ་བཤིག །ཕུང་པོ་སྟོང་པར་ངེས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་ལ་སྨོན་ཆགས་པ་བྲལ། །དེ་ནས་རིམ་བཞིན་དམིགས་མཚན་ཀུན། །ཉེ་བར་ཞི་བའི་སྟོང་པ་ཉིད། །སྤང་གཉེན་ཀུན་ལ་མི་སྨོན་པས། །མཐར་འཛིན་ཆགས་པ་ཀུན་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་མེད་སྙིང་རྗེས་རྣམ་ཆགས་པས། །ཆོས་དབྱིངས་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པར་འཇིགས་མེད་གང་རྒྱུ་བ། །རྒྱལ་སྲས་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ། །འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལུང་བཞིན་དུ། །ཞི་ལྷག་ལམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ་རུ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྦྱོང་བ། །ཐེག་གསུམ་ལམ་གྱི་གལ་གནད་བཤད། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་བའི། །སོ་སོར་བརྟག་པར་ཇི་གོམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཆུང་། །ཉོན་མོངས་ཅི་ཙམ་བསྲབ་པ་བཞིན། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པར་སླ། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་སྦྱངས་པའི་གསེར། །ཤིན་ཏུ་བརྡུང་བར་རུང་བ་བཞིན། །ཆགས་མེད་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།

当为此替代。
若已疲惫，
对治分析亦不行，
烦恼也不生起时，
应以平等心休息。
稍事恢复疲劳后，
再次如前各别观察。
此种辨别思维，
应在正念正知中安住。
若遗忘之时，
烦恼已经生起，
犹如见敌持武器，
应当唤起观察辨别。
如暗中之光明，
如是各别观察，
若以少分亦能损
烦恼，况大观察何须言？
有为轮回诸过患，
见得越多，则越
知涅槃无为法
寂静清凉无上妙。
自证之兆
第二，于相续生起之量：当某时习惯后，自他
五蕴与一切有为法，
多样性、无常性、
苦性与无我性，
自然通达于内心，
即使无须刻意勤勉，
一切显现成松散
之时，烦恼将被降服。烦恼
27-2-4a
波浪消失后，
那时无浊意海，
顺应自由而
触证止观禅定。
一境心之事物
本质观察则更见。
这是三乘共同
初入之道路。
其目的
第三，目的：当缘起如幻之
一切法本来无生，
于法无我空性中，
离异同等二边，
无别平等性界，
是大乘道所证悟。
最极光明法界，
即如来藏，
若证悟此，不住
生死涅槃边际之大涅槃成就。
彼乃最极清净与安乐，
无为大常恒，
大我功德之
无上到彼岸。
无上密意精髓义，
义之俱生大乐界，
归于自生本智，
于彼界中一切法圆满。
此义由上师口诀，
直接指认为大圆满宗。
故大乘经与密，
共道修持之前行，
摧破有为迷乱囊
27-2-4b
者，此辨别观察道为妙。
初以各别观察力，
摧毁烦恼生起之相，
确知蕴体为空后，
断除对三界希求贪著。
之后渐次一切所缘相，
息灭无余之空性，
于断除、对治皆不希求，
远离一切边执贪著。
无贪而悲有贪著，
于法界虚空如飞鸟，
于轮回中无惧行走，
获胜子尊者之果位。
如是依照圣教，
作为止观道前行，
清净心行之修持，
讲述三乘道之关要。
于心行清净之
各别观察越熟练，
则烦恼越微小，
烦恼越微薄，
则止观修习越容易。
如同火烧炼过的黄金，
极易锤打成形，
无贪之心亦复如是。


 །གང་གིས་ལྷ་ཡི་ལོ་སྟོང་དུ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཅི་དགོས་པའི། །ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བྱིན་པ་བས། །གང་གཞན་སེ་གོལ་གཏོགས་ཙམ་དུ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་
27-2-5a
ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་། །མི་རྟག་སྟོང་པ་བདག་མེད་པར། །དཔྱོད་ན་སྔ་མའི་བསོད་ནམས་ལས། །གྲངས་མེད་འཕགས་པར་མདོ་ལས་གསུངས། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་པོ། །བརྗོད་ན་ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་བརྗོད་པ་མཉམ་གསུངས་ཕྱིར། །འདི་བཤད་འདི་དོན་ལེགས་བསྒོམས་ནས། །མདོ་སྡེ་བྱེ་བ་བརྒྱ་མང་པོའི། །དོན་གནད་ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། །ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཤེས་རབ་མཛོད། །ཚེགས་མེད་ཐོབ་ནས་མྱུར་དུ་གྲོལ། །འདི་བཤད་དགེ་བས་སྙིགས་མ་ཡི། །སྐྱོན་གྱིས་ལྷག་པར་གཙེས་པ་རྣམས། །ཆགས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་མཐུས། །ཞི་བའི་གོ་འཕང་རེག་གྱུར་ཅིག །ལྕགས་ཡོས་སྨིན་ཟླའི་ཚེས་༡༨ལ་མི་ཕམ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པས་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ།། ༈ །།
行为净治实修指教
ན་མོ་གུ་རུ། སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་ཁྲིད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་ཚེ། དབེན་པར་བསམ་གཏན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་ལྡན་པས་འཁོད་དེ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སོགས་བློ་ཡུལ་བྱས་ནས་སྒོམ་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད། རང་གི་སྤྱི་བོར་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་གསལ་བཏབ་ལ། ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་སུ་དག་སོགས། བདུན་པ་བྱ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་སྟན་ཐོག་འདི་ཉིད་དུ་བདག་དང་སེམས་ཅན་
27-2-5b
ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་སྙམས་པའི་མོས་གུས་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་སྙིང་ཁུང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་བཏབ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཏུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ཐོག་མར་མདུན་དུ་རང་གང་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའམ། མིན་ཀྱང་གང་རུང་ཡིད་ཀྱིས་བསམ་ལ། དཔེར་ན། དུར་ཁྲོད་དུ་རོ་བཤས་པ་བཞིན་དུ། དེའི་མིག་གཡས་པ་ནས་བརྩམ་སྟེ་པགས་པ་དང་ཤ་དང་རུས་པ་དང་དོན་སྣོད་དང་། དྲི་མ་སོགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དེའི་རྣམ་པ་བསམ། མི་གཙང་བའི་རྫས་སོ་དྲུག་པོ་དེ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་མཐར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་དུ་བློས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རང་མཚང་གཏིང་ནས་རིག་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཤ་རུས་སོགས་སྲ་བ་ས་ཡི་ཁམས་དང་། དྲོད་མེ་ཡི་ཁམས་དང་། དབུག་རླུང་གི་ཁམས་དང་། ཁྲག་དང་དྲི་ཆུ་སོགས་ཆུ་ཡི་ཁམས་དང་། བུ་ག་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ་དེ་དག་མཚན་ཉིད་མི་གཅིག་པ་སྦྲུལ་གདུག་པ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ལྟ་བུའི་ལུས་གསོག་དང་གསོབ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟ། ཐུན་ལ་བྲེལ་དལ་ཡུན་ཚད་ངེས་པ་མེད་དེ་རང་གི་ཡིད་ལ་གསལ་པོར་མ་
27-2-6a
ཤར་བར་དུ་བསྒོམ། འདི་ནི་མདོ་སྡེ་ལས། ཇི་ལྟར་འབྲས་དང་ནས་དང་སྲན་མ་སོགས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྤུངས་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་སོ་སོར་ཕྱེ་ཞིང་འདི་ནི་འབྲས་སོ། །འདི་ནི་ནས་སོ་ཞེས་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་པ་འདི་ནི་ཕུང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་དུ་མ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དང་པོ་དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་རྟོག་གོ།

若有人于天神千年中，
向三宝供养
一切所需
资具，相比之下，若他人仅于
弹指之顷，观察一切有为
27-2-5a
法皆是痛苦，
无常、空性、无我，
较前者福德
无量倍殊胜，经中如是说。
大乘法四纲要，
宣说等同宣说
八万四千法蕴，
因此善说此义后，
为如理修持
百俱胝诸经典
要义，深广智慧藏
不费力获得而速解脱。
愿此宣说善业力，
使被浊世
过患所严重逼迫者，
以离贪法甘露力，
证得寂静果位！
铁兔年（1891）闰六月十八日，弥旁蒋巴吉巴所写，愿吉祥！
行为净治实修指教
顶礼上师！行为净治引导之实修时，于寂静处安住禅修姿势，思惟暇满难得等，对修行生起欢喜。观想自顶上有导师世尊释迦王与眷属大小乘僧众，明观后念诵"所有支分"等七支供，并以"愿行为净治修持次第于此座垫上于我与一切众生
27-2-5b
相续中生起，祈请加持"，以猛烈敬信哀求之情从内心深处祈请。为利益一切众生，当获得珍贵圆满佛果，为此修持行为净治次第，如是发心后，首先观想面前自己所贪著或任一对境，例如，如同尸林中解剖尸体一样，从其右眼开始，将皮肤、肉、骨、内脏和不净物等分别区分，思维"此是如此"，观想其形相。将三十六种不净物逐一最终分解至极微尘，以智慧彻底了知身体的本质缺陷。同样，身体的肉骨等坚硬者为地大，热为火大，气息为风大，血液小便等为水大，孔隙为空大等，各别区分，了知它们性质不同，如同毒蛇聚集一处，以慧眼观察身体空虚不实的特性。座期无需固定时长，直至心中明晰
27-2-6a
现前为止。如经中所说：犹如将稻米、大麦、豆子等堆在一处，智者将它们分开辨别"这是稻米，这是大麦"等，同样分析观察蕴界聚合，此能了知蕴中所有多样性，首先如是观察色蕴。
;


 དེ་འདྲའི་རྟོག་པ་ཚར་གཅིག་གསལ་པོར་བསམས་ཚར་བ་ན། ཚོར་བ་ལའང་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དང་བདེ་བ་ལའང་གཟུགས་བཟང་པོ་མཐོང་བ། སྒྲ་སྙན་པ་ཐོས་པ་སོགས་དུ་མ་དང་། དེའི་རེ་རེ་ལ་འང་ནང་གསེས་སུ་དུ་མ་ཡོད་ཚུལ་གྱི་ཚོར་བ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད། དེ་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་འདུ་ཤེས་ལའང་། བཟང་ངན་བར་མའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། དེའི་བྱེ་བྲག་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་རྟ་དང་གླང་པོ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རིགས་མི་གཅིག་པ་མང་པོ་ཡོད་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ཡང་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དུ་མའོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱ། དེ་ཚར་རྗེས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་གྲགས་པ་ལ། སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཚོར་འདུ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་དང་རེག་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་དུ་མ་སྟེ། དཔེར་
27-2-6b
ན། དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་ལ་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ལ། མི་དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་ལ་མ་དད་པ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་རིགས་མི་གཅིག་པ་དུ་མ་ཡོད་ལ། དེའི་ནང་གི་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའི་བློ་གཅིག་ལའང་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པས་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་བས་འདུ་བྱེད་འདི་ཡང་ཆོས་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་པའོ་སྙམ་དུ་དཔྱོད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལའང་མིག་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་བར་དྲུག་དང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ལ་བསམས་ཏེ་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་ལའང་སྔོ་འཛིན་དང་སེར་འཛིན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མི་གཅིག་པ་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་པར་གསལ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

当如此思维清晰完成一次后，对于受蕴也应分析其乐、苦、舍三种，而乐受又有见到美好色相、听到悦耳声音等多种，其每一种又有多种内部差别，如是将受蕴分析为多样性。完成后，对想蕴也当观察，有好、坏、中性等各种想，其差别如柱子、瓶子、马、象、男人、女人等各种不同类型的众多想，应生起"此想蕴是多种差别法"的定解。完成后，对行蕴而言，与心相应的行蕴除受、想二者外，还有心所、思、触等各种生起，这是多样的，例如
27-2-6b
善心所有信心、知惭等多种，不善心所有不信、无惭、贪嗔等众多不同类型，即使其中如贪与不贪这样的一个心，若以对境、时间、行相来分，也会变成无量，因此应观察"此行蕴也是多种差别法"。对识蕴也应思惟，从眼识到意识共有六种，每一种又有内部差别，思惟如眼识也有perceiving蓝色、perceiving黄色等众多不同类型，经过如是分析后，如经中所言："色如聚沫，受如水泡，想如阳焰，诸行如芭蕉，识如幻术，日亲（佛陀）如是宣说。"


 །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ན་དེ་མ་བརྗེད་པའི་ངང་དུ་ཅི་ཙམ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འདུག རྒྱུན་ཡལ་བ་ན་ཆེད་དུ་མི་འཐུད་པར་མི་རྟག་པར་བསམ་པ་ལ་ཁ་སྤོ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་བྱུང་མ་
27-2-7a
ཐག་ནས་མཐར་འགག་པའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པས་ན། སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་འགག་པ་གློག་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་རུང་། བསྐལ་པར་གནས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་རུང་། འདུས་བྱས་ཡིན་ཕན་ཆད་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཕྲེང་བ་རིམ་པར་བཀོད་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འབབ་ཆུ་དང་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བློ་བཞག སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཆགས་ནས་འཇིག་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་དང་། ཕྱི་ནམ་ཟླ་དུས་བཞིའི་འགྱུར་བ། ནང་ན་སོ་རྒན་གཞོན་གྱི་འགྱུར་བ་མཐོ་དམན་དར་རྒུད་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་རང་གཞན་ལ་མཐོང་ཐོས་སུ་གྱུར་པ་སོགས་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་གློག་དང་ཆུ་བུར་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་སྣང་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་གསལ་པོ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསྒོམ། རྟོག་པ་དེའི་ངང་ཡལ་བ་ན། དེ་ལྟ་བུར་དུ་མའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཚོགས་ཤིང་སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་པར་གཡོ་བའི་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་དཔྱད་ན་འདིའི་རྒྱུན་དང་རགས་པ་ཕར་ཞོག་སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་ཆ་ནས་ཀྱང་། ད་ལྟ་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ། སྐད་ཅིག་དེའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་ཤིང་རྒྱུན་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་གནས་པ་
27-2-7b
འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ད་ལྟ་བདེ་འམ་སྡུག་གམ་བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། དུག་ཅན་གྱི་ཟས་བཞིན་དུ་ནམ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་མ་གྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་མ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་ཅི་རིགས་པར་འབྲེལ་བ་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི། ཕུང་པོ་ནི་མེ་ཡི་འོབས་དང་མི་གཙང་བའི་འདམ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ཉིད་དུ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་བསམ་མནོ་བཏང་། གཞན་ཡང་། དམྱལ་བའི་ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། རང་གི་ཡིད་ལ་གང་གཟན་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མཐོང་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་རུང་བ་སོགས་གོ་རིམ་དང་མང་ཉུང་ངེས་པ་མེད་པར། སྲིད་པ་ན་མཆིས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཆེ་ཆུང་མཐའ་དག་ཇི་ལྟར་ནུས་པར་བསམ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གྲངས་མང་བ། བཟོད་པར་དཀའ་བ། འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འབྱུང་བའི་མཐའ་ལ་ཚད་བཟུང་བ་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི།
27-2-8a
ཟག་བཅས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འདི་ལས་བྱུང་བའོ་སྙམ་དུ་དེའི་རང་མཚང་གཏིང་ནས་མ་རིག་གི་བར་དུ་བསམ་དཔྱོད་བཏང་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོང་བར་བྱའོ།

如是宣说，当自身对此生起殊胜定解时，应在不忘失的状态中尽可能安住。当相续消失时，不必刻意延续，转向思维无常，即一切事物从生起的刹那起第二刹那就不住，立即变化。从最初生起
27-2-7a
直到最后灭尽的刹那间，由于刹那生灭，无论是如闪电般一刹那消失的，还是如器世界般住经劫的，只要是有为法，就仅仅是刹那生灭之串联排列，应了知其如流水和灯焰，并安住于此。思维器情世界一切生已趋向毁灭的情形，以及外在季节四时变化，内在牙齿老少变化、高低兴衰苦乐等自他所见所闻，从各种角度思维一切有为法如闪电、水泡、云朵等变化不定的显现方式，直至生起明确定解为止。
当该思维的境界消失后，思维如是多种差别法聚合而刹那不住、动摇不定的有漏蕴，若加以观察，且不论其相续与粗分，即使在每一刹那上，当下如苦般者为苦苦，虽当下显现为乐，但刹那即灭、相续变化者为
27-2-7b
变苦，以及不论是当下乐、苦或舍受，皆如毒食一般，无有一刹那不成为苦因，由于前前刹那依次引生后后刹那，若缺一前刹那便障碍果的生起，因此所有这些刹那都是苦因，故为行苦。如是与三苦各自相关的三界所摄有漏蕴，如同火坑与不净泥般，为苦之根本，应思维直至生起坚固定解为止。
另外，地狱寒热等六道各自的痛苦，以及任何令自心厌恶等，所见所闻的一切苦相，无需顺序，多寡不定，应尽己所能思维轮回中一切大小苦相。如是种种痛苦相，数量繁多，难以忍受，直至未获圣道前反复出现且无量无边，如此
27-2-8a
皆从这有漏取蕴相续而生，应如是深刻认识其真相，直至不再迷惑，生起确信。
;


 །ངེས་ཤེས་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་ཞིང་བློ་དེའི་ངང་དུ་གནས་པའི་ཤུགས་ཡོད་པ་སྲིད་དུ་དེ་ལྟར་བསམ་བཞིན་འདུག རྣམ་རྟོག་དེའི་ཤུགས་ཡལ་བར་རྩོམ་པ་ན། སྔ་མའི་དཔྱད་པ་གསུམ་པོས་དྲང་བའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་མི་རྟག་པ་དང་། དུ་མ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་འདི་ལ་གང་ཟག་གམ། བདག་གམ། ངའོ་སྙམ་དུ་རློམ་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ལ་བདག་གམ། གང་ཟག་གམ། ང་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མི་འདུག་གོ་སྙམ་དུ། མིག་གསལ་བའི་མདུན་ན་གནས་པའི་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལྟར་དུ། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པར་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་བདག་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །སྤྱིར་བདག་མེད་ནི་རྟོགས་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱིས། དེ་ཁོ་ན་རྩལ་དུ་བཏོན་མི་དགོས་པར་དཔྱད་པ་སྔ་མ་གསུམ་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བསམ་པས། ཕྱི་མ་འདི་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་དཀའ་བ་མེད་པར་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་ནུས་པ་ཡིན་པས་འདི་ཡང་བདག་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་མ་ཡལ་བར་
27-2-8b
དུ་དེ་བསྒོམ། ཡང་རྣམ་རྟོག་གཞན་འགྱུ་བའི་མགོ་བརྩམ་པ་དང་། དེའི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་སྔར་ལྟར་ཕུང་པོ་དུ་མ་ལ་བརྟག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བློ་ཐོག་གཤར་བསྒོམ་གྱི་རིམ་པས་དམིགས་པ་རེ་རེ་ནས་སེམས་ཐོག་ཏུ་ཐག་ཆོད་པ་རེ་བསྒོམ། རེས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བརྟག རེས་གཞན་གྱི་ཕུང་པོར་བརྟག རེས་འདུས་བྱས་སྤྱི་ལ་དཔྱད་པ་གསུམ་རང་གི་བློ་ལ་གང་བདེ་བྱ། ཐུན་མཐར་དགེ་བ་བསྔོ་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་བཞག ཡང་ཐུན་བཅད་ནས་དཔྱོད་པའི་འཁོར་ལོ་བར་མེད་པར་རྩྭ་ལ་མེ་མཆེད་པའི་ཚུལ་དུ་བསྐོར་བས་དོན་མེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གཞན་གོ་སྐབས་མེད་པར་རྒྱུན་ཅི་ནུས་སུ་བསྐྱང་། བར་སྐབས་བློ་ངལ་ནས་ཐང་ཆད་པ་བྱུང་ན་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་ཧད་དེ་ཆད་དེ་ཀློད། ཡང་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་ན་འགྱུ་བ་གཞན་དོན་མེད་ཀྱིས་ཅི་བྱ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ལ་སེམས་འགྱུ་རུ་གཞུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཇི་ཞིག་ན་ཆེད་དུ་དམིགས་པའི་ཚེ་ངེས་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། བློ་ཡན་པར་བཏང་བའི་ཐུན་མཚམས་སུའང་གོང་གི་བསམ་རྒྱུའི་དོན་རྣམས་ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་བློ་ཡུལ་དུ་འཁོར་བ་འབྱུང་ཞིང་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ན། མདོ་སྡེའི་བསྒོམ་རིམ་མཁས་རྨོངས་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དོན་ཆེ་བ་གོམ་པ་ཙམ་ལས་རིགས་པའི་ངལ་
27-2-9a
བ་ལ་མི་ལྟོས་པ། གོམས་ན་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནུས་པ་ཡིན་པས། འདི་ལ་ནི། བཤད་པས་མི་གཙོ་བསྒོམ་པས་གཙོ། །བསྒོམ་ན་མ་བཤད་ཁོང་ནས་ཤེས། །མ་བསྒོམ་བཤད་ཀྱང་ནེ་ཚོ་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་དཔྱད་བསྒོམ་འདི་ལྟར་མཛོད། །པདྨ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བསྐུལ་ཞིང་། །བྲི་གཞི་ཤོག་བུའི་རྐྱེན་སྦྱར་བས། །མི་ཕམ་པ་ཡིས་མདོར་བསྡུས་སུ། །ཇ་བར་གཅིག་ལ་ཤར་མར་བྲིས། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།
中观见深论
དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་ཟབ་མོ་བཞུགས་སོ།

确信自然生起并能安住于此境界中，应尽可能如此思维。当这种思维的力量开始消退时，通过前三种分析所引发的确信，了知有为五蕴无常、多样、苦的本性，所谓补特伽罗、我、自我只是一种假立，于此中无有自性成立的我、补特伽罗或自我，如同明眼人前的彩绳上无蛇一样，对微尘、刹那相续与聚合的蕴体，若不观察分析便执为我，仅此而已，以慧眼见其无我。一般而言，虽然无我是主要所证，但不需专门强调它，通过着重前三种分析思维，后者便能不费力地轻易了知，因此应修持此无我定解直至
27-2-8b
不消失为止。当其他分别念开始生起时，不应受其控制，应如前观察蕴多样性等，按顺序修持明确观想，每一所缘于心中确立。有时观察自身蕴，有时观察他人蕴，有时观察一般有为法，随心所欲。座末回向善根并轻松安住。再次分座而修，如草中蔓延的火焰般不间断转动观察之轮，使无义之他分别念无机可乘，尽力保持相续。中间若心疲劳精疲力竭，则不思任何，空空然松缓。当分别念再起时想："何必被其他无义分别所转？应使心投入如理作意。"通过如是反复思维，不久便能在专注所缘时不费力自然生起强烈定解，甚至在放松心意的座间期中，前述所思内容也会自然浮现于心，从而成就大利益。
因此，经典中的修习次第易于智愚皆解，利益巨大，仅需循序渐进而不依赖于理性劳
27-2-9a
作，若熟习则能通达一切法要，对此："说不为主要修为主，若修不说自能解，不修纵说如孩戏，是故应如是观修。"由贝玛嘉参劝请，并提供纸张作为书写条件，弥旁略作归纳，于一茶歇间直接书写。愿吉祥！
中观见深论
中观见解甚深引导
;


 །ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་སྔོན་སོང་ནས། །གང་ཟག་བདག་མེད་ཚུལ་ལ་ནི། །ངེས་ཤེས་གནད་དུ་འདྲོངས་པའི་ཚེ། །བདག་ཅེས་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། །མ་བརྟག་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལྟར། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འདུས་མ་བྱས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ། །རྟོག་པས་བཏགས་ཏེ་འདི་འདི་ཞེས། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་སུ་བཟུང་མོད་ཀྱིས། །བཏགས་དོན་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དེ། །ཆ་མེད་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པར། །འདི་ཁོ་ནར་རིགས་པ་སྟོན། ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའང་མ་གྲུབ་བཞིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དབང་གིས་སྣང་། །དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དངོས་མེད་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཡིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་གང་ལའང་། །མ་བརྟག་དེ་དང་དེར་འཛིན་གྱི། །བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །གཞི་མེད་རྩ་བ་བྲལ་བཞིན་དུ། །མེད་སྣང་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་དང་། །ཆུ་ཟླ་བྲག་ཆ་དྲི་ཟའི་གྲོངས། །མིག་ཡོར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་བཞིན། །སྟོང་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་བཞིན་སྟོང་། །སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམས། །འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ། །རྟོག་པའི་བློ་ཡི་ངེས་ཤེས་ཅན། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་མཐོང་བའི། །
27-2-9b
ཤེས་རབ་དྲི་མེད་ཡིན་མོད་ཀྱི། །གཟུང་བའི་དམིགས་པ་མ་བྲལ་ཞིང་། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མ་ཞིག་ལ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་ལས་མ་བརྒལ་ཕྱིར། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་མིན། །དེ་འདྲའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡང་། །རྟོག་པས་བཏགས་ཏེ་བཟུང་མོད་ཀྱི། །གཟུང་བྱའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་ལ། །འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་རྙེད་པས། །འཛིན་མེད་ལྷུག་པའི་གཤིས་སུ་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་ཚེ་ཕྱི་ནང་གི། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་འགག་ཀྱང་། །དེར་འཛིན་མེད་པའི་གཤིས་ལུགས་སུ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགག་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་བྲལ་བའི། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མཉམ། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་ཁས་ལེན་བྲལ། །བརྗོད་མེད་དོན་གྱི་རང་བབ་ལ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འཆར། །དེ་ནི་ཆོས་ཀུན་ཆོས་ཉིད་དེ། །རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་པ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་བར། །མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ཡི་ངང་ལ་གོམས་པ་ན། །སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་པ། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་དོན། །དབུ་མ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །དོན་དེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་། །བྲལ་བར་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་མངོན་བྱེད་པར། །འདོད་ན་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་བསྒོམ། །འདི་ནི་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་གྱི། །ཟབ་གནད་མཐར་ཐུག་ཡིན་པ་སྟེ། །དང་པོ་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་ནས། །རིམ་པར་མྱོང་བས་གཏན་ལ་དབབ། །སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི། །ལམ་ནས་བསལ་བཞག་མེད་པའི་དོན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དབྱིངས། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ། །སྐོམས་པས་
27-2-10a
གདུང་བས་ཕྱོགས་གང་ན། །ཆུ་ཡོད་གོ་ཡང་སྐོམ་མི་སེལ། །དེ་ཕྱིར་བཏུང་ན་སེལ་བ་ལྟར། །གོ་མྱོང་དེ་འདྲར་མདོ་ལས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་རིགས་པ་མང་པོ་ཡིས། །རང་ཉིད་ངལ་བའི་གོ་སྐམ་ལ། །རེས་འཇོག་མི་དགོས་རིམ་བསྒོམ་ན། །ཟབ་མོའི་བཟོད་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ། །འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ཆུ་འབྲུག་མགོ་ཟླའི་ཚེས་ཉེར་དགུར། །ཤར་མར་བྲིས་འདིས་འགྲོ་ཀུན་གྱི། །ཟབ་མོ་དབུ་མའི་དོན་རྟོགས་ཤོག །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།
安立二无我
བདག་མེད་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ། འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

顶礼文殊师利！
行为净治已先行，
于补特伽罗无我理，
生起关键确信时，
所谓"我"依蕴而立，
如未观察分别所假立，
五蕴与无为法，
一切诸法皆如是，
由分别假立为"此是此"，
虽执为各种法，
寻求所立义不得，
以无分故究竟，
唯此道理能证明。
极细微者亦非成立，
依缘起力而显现。
诸事物依缘而生，
无实事依缘假立。
于有事无事一切，
不观察则执著彼，
当观察分析时，
如同无基无根本，
无而显如幻如梦，
水月、回声、干达婆城，
眼翳、阳焰等一般，
空而显现显而空。
修持显空如幻理，
此是名言胜义谛，
具分别心之确信，
后得智见如幻理，
27-2-9b
虽是无垢智慧，
未离所取对境且
能取相未破坏，
未超分别故，
非见离戏法性。
当生起如是定解时，
即使执著为如幻，
亦是分别所假立，
无所取之实体，
能取心亦不可得，
故安住无执松坦本性。
如是安住时内外
一切显现虽不灭，
于无彼执之本性中，
所有假立为法者，
本来无生无灭，
远离能取所取，
等性界中平等。
离有无等承认，
不可言说义自然中，
无疑体验显现。
此乃一切法之法性，
非名言之胜义谛，
自己各别所证悟，
入定无分别智慧。
于其境界熟习时，
空性缘起双运，
二谛不二实相义，
即是大中观瑜伽。
欲迅速以
非心行境界之
无二智慧
现证彼义者，
应修密续口诀。
此乃中观修习次第
究竟甚深要诀，
从初行为净治
次第以体验确定。
从显空如幻确信之
道路无遣留之义，
般若波罗蜜多界，
平等性中得解脱。
为渴所
27-2-10a
逼迫时任何方向，
纵知有水不解渴，
是故饮水方解渴，
经中说如是解证。
因此以诸多理论
使自己疲于干解中，
不需偶尔修习，若次第修，
迅速获得甚深忍。
蒋巴吉巴多杰于
水龙年首月二十九日
直接书写此文，愿一切众生
证悟甚深中观义！
愿吉祥！
安立二无我
安立二无我之方法。顶礼文殊！


 །རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ངར་འཛིན་ཡིན་ལ། དེའི་ཞེན་ཡུལ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་གམ་ང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་མ་བཏག་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་ལྟར་གྲུབ་མ་མྱོང་བ་སྟེ། བདག་གི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཞིང་། བདག་ནི་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་། འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་རྟག་པ། བདག་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་ལ་དེ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཡུལ་ཅན་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་བདག་འཛིན་ཡིན་ལ། དེའི་ཞེན་ཡུལ་དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱའོ། །ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་མེད་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་འདི་བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །ངའམ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཆོས་དེ་དག་མ་བརྟག་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་ཡོད་ཡོད་ལྟ་བུར་ཞེན་ན་ཡང་། གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་
27-2-10b
སོགས་པའི་རིགས་པས་བརྟགས་ན། ཕྲ་བ་དང་རགས་པའི་དངོས་པོ་གང་དུ་འང་མ་གྲུབ་པར་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་དགག་བྱ་གང་ཟག་དང་ཆོས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འམ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅེས་བྱ་ལ། བདག་གཉིས་པོ་དེར་བློ་འཁྲུལ་བས་གཟུང་བ་ཙམ་ལས། དཔྱད་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་མེད་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ལ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུང་བ་བདག་གཉིས་དང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་འཛིན་གཉིས་ཡིན་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་པོ་དྲུང་ནས་འབྱིན་པ་ལ། ཡུལ་བདག་གཉིས་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བདག་མེད་གཉིས་པོ་དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་མེད་རྟོགས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །མདོར་ན་ངར་འཛིན་འདི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ཞིང་། དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ནི་ཐར་ལམ་རྩ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་པས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། སྟོང་
27-2-11a
པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བརྗོད་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ནས་མ་ཚུགས་ཀྱི་བར་དུ་ལྟ་བ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དགག་བྱ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་གི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཞེས་དོན་དམ་པ་མཚན་ཉིད་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་ལ། ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མའམ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ནི། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་མ་ལུས་པ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ།

缘于自己的五蕴而生起"我"的念头即是我执，其所执着的对象是补特伽罗的我或称为"我"，除了未观察未分析而执着其存在外，实际上如同彩绳上的蛇一样从未成立过。我的安立基础五蕴是多样且无常的，而所谓的我是从前来到此处，从此去往彼处的常一之我，这只是依蕴聚假立而已，实际并不成立。因此，能缘的"我"的念头是我执，其所执境称为我。如同彩绳上无蛇，在蕴上假立为我而已，了知我不以自性成立，此即无我见。
除了我或自我之外的一切有为无为诸法称为法，若未经观察而仅仅执着这些法似乎真实存在，但通过一多离等
27-2-10b
理论观察，了知无论粗细事物皆不成立，如无基无根，此即了知法无我。因此，所破的是自性成立或真实成立的补特伽罗和法如瓶子等，称为补特伽罗我和法我。这两种我仅为迷乱心所执，经过观察则丝毫不成立，称为补特伽罗无我和法无我。了知无我的心称为通达无我，所取为二种我，能取为二种我执，为从根本断除二种我执，应通过理论确立二我不成立的方式，在自相续中生起通达二无我的证悟。
简言之，我执是轮回之根本，一切烦恼的源泉，其对治——通达补特伽罗无我如同解脱道之根本。不仅如此，了知一切法无自性的圆满空性见能断除一切所知障，故为大乘道之根本。应修习见解直至于空
27-2-11a
性与缘起无别的法界——离言大平等性中生起深刻定解。仅仅是遣除所破的无遮境相是名言胜义，仅是趣入真正胜义的门径，非为究竟实相。而双运极不住中观或非名言胜义，是二谛不二之实相，为自证境界，息灭一切戏论网的本质。


 །མདོར་ན་རིག་པས་དཔྱད་པའི་གོ་ཡུལ་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ནི་སྣང་ཡང་། བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་འགལ་མེད་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཡིན་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་ཡང་དག་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། དབུ་མའི་གོ་ཡུལ་ལེགས་པོ་བྱུང་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱིས་སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་མིན་པས། ཟུང་འཇུག་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་ཞལ་མཇལ་ནས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པའི་
27-2-11b
འཛིན་སྟངས་མ་ལུས་པ་ནུབ་པའི་མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འདྲོང་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྫོགས་པའི་ཚད་དེ་ཙམ་ལ་གསུངས་ཀྱང་། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་སྒྲ་དང་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་དཔྱད་པ་ཙམ་གྱིས་གནད་མི་ཕིག་པས་གཞན་ཕལ་གང་གི་བློ་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པར་མཐོང་ཞིང་བླ་མའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་བཞག་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་བདེ་བླག་ཏུ་ངེས་པ་འདྲོང་ནུས་པ་འདི་ལ་དཔག་ནས་ལམ་གྱི་གནད་མ་ལོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་མི་ཕམ་པས་སོ།། ༈ །།
于大手印住,转,见三者略修,能见法性谛之要
ཕྱག་ཆེན་པའི་གནས་འགྱུ་རིག་གསུམ་ཙམ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱེད་ཐུབ་ན་མཐར་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གནད་ནི། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་དང་། དེ་ལ་མན་ངག་གིས་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་ལ་ཐུག་པས་རང་སེམས་ཀྱི་གནད་བཙལ་ན་སེམས་ཀྱི་གསང་ཤེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། འདིར་རིགས་དཔྱད་མང་པོ་དོར་ཏེ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་མན་ངག་ལྟར་བསྟེན་ན། ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་རང་གི་སེམས་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ། ཅི་ལ་ཡང་མི་འཕྲོ་བར་འདུག་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་ན་འགྱུ་བ་ཞེས་བྱ། དེ་གཉིས་གང་བྱུང་ཡང་། དེ་ལྟར་རང་སེམས་རང་གི་
27-2-12a
རིག་བཞིན་པ་དེ་ལ་རིག་པ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་ན་དགའ་སྡུག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རང་སེམས་ལས་ཤར་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པའི་གནད་དེ་རང་གིས་ཤེས་འོང་། དེ་ཤེས་དུས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་དུ་ངོ་འཕྲོད་འོང་། དེ་ནས་གནས་སམ་འགྱུ་བའི་སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པར་ཤེས་འོང་། སྟོང་པ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆད་སྟོང་ཞིག་མིན་ཏེ། ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་གི་གསལ་ཆ་མ་འགག་བཞིན་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་འོང་། དེ་འདྲའི་སེམས་ཀྱི་གསང་གནད་རྟོགས་པའི་ཚེ་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བྱེད་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ངོ་སྤྲད་རྒྱུ་འང་དེ་ཡིན། སྐྱོང་ཐུབ་ན་འདི་འཆར་ཏེ། ས་ར་ཧས། གདོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །བལྟས་ཤིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུང་བ་དང་། ཡུམ་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་གསུང་པའི་དོན་ནོ། །འདི་ལས་སླ་བ་མེད་དོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གལ་ཆེ། མི་ཕམ་པས་སོ། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།
27-2-12b
འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

简而言之，以理智观察的境界中，轮涅一切法虽然显现，但经过观察分析，确定连极微尘许也不成立，由此确信显现与无自性不相违，一切事物如水月、梦境、幻相，当生起这样的正确定解时，与后得如幻定解相同，这是对中观境界良好的理解，然而仅此并不能见到离戏大中观自证法界之义。若对双运离言之本面亲见，并且一切遮遣与成立的分别
27-2-11b
执着完全消融，生起如虚空般离戏等持的殊胜定解，虽说这是通过闻思而圆满观察见解的程度，但自证境界的法界不能仅通过随文词的向外观察而了悟，故为凡俗之人的心所难以企及，而具上师口诀、善于安住心的智者则能轻易生起定解，依此可知道路的关键而不失误。以上由弥旁所述。
于大手印住,转,见三者略修,能见法性谛之要
若能于大手印的住、转、见三者稍加修持，最终见到法性真谛的关键在于：心的法性即如来藏的存在，以及通过口诀击中其要点。如是，一切法的根本归于心，若寻求自心要点，了知心的秘密后，将通达一切法并了解无我之义。在此，舍弃众多理论分析，若依证悟者的口诀，向内观自心时，若不散乱则称为"住"，若生起各种念头则称为"转"。无论出现哪种情况，如是自心自
27-2-12a
知即称为"见"。若如是常修，将自然了知各种乐苦显现从自心生起并溶于其中的要点。了知此点时，一切显现将被认知为心的自显。然后，直视安住或变化之心的本性，虽显现多样，但了知其本性空无所成。此空性非如虚空般的断灭空，而是在遍知遍觉的明性不灭中，自性无所成立的具一切殊胜行相空性，将能了知。当通达如是心的秘密要点时，虽无能观所观的差别，但体验自性光明的本然心性，称为"认知觉性"，这也是大手印与大圆满所指示的。若能修持，此境将显现，如萨拉哈所言："本初清净虚空自性中，看了又看，能见将息灭。"以及《般若经》所言："心中无心，心之自性为光明。"此即其义。再无比此更容易的，修持极为重要。弥旁撰。愿吉祥！
27-2-12b
顶礼文殊音！


 །སེམས་ལ་དམིགས་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ། །རིམ་གྱིས་གནས་ལུགས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ། །དེ་ལ་རང་སྙིང་སྟོང་པའི་ངང་། །གསལ་ལེ་སང་ངེ་བ་ལ་ནི། །ཤེས་པ་ནང་དུ་བཀུག་ནས་བཞག །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་དམིགས་ཞེས་བྱ། །སེམས་ལ་དམིགས་ན་སེམས་ནི་འདི། །ཞེས་པའི་གཏད་སོ་མི་དམིགས་ཀྱང་། །སེམས་ཞིག་ཡོད་ན་ལུས་ཀྱི་ནང་། །སྙིང་དབུས་མིན་པ་གར་ཡང་མེད། །མི་དྲན་དགུ་དྲན་འགྱུ་རྟོག་གི། །བྱུང་ཁུང་དེ་རུ་བལྟ་བཞིན་གནས། །སེམས་བཙལ་མི་བྱ་ལྷན་ནེར་བཞག །བཞག་ས་ཡོད་མེད་བྱ་མི་དགོས། །བཞག་རྒྱུའི་སེམས་ཡོད་དེ་གས་ཆོག །ཁོང་ནང་སེམས་དེ་ཉལ་མལ་དུ། །ཙེ་ནེར་ཞོག་དང་དེ་ག་རང་། །བཞག་ཐབས་ཡིན་གྱི་གཞག་མི་དགོས། །ཆུ་ལ་ཉི་འོད་ཕོག་པ་ཡི། །ཟེར་མ་ལྷམ་ལྷམ་གཡོ་བ་ལྟར། །སེམས་རྟོག་འགྱུ་བ་མྱུར་མྱུར་པོ། །ཐད་ཀར་བཀག་པས་མི་ཁེགས་ཏེ། །ཆུ་དེ་མ་བསྒུལ་རང་བཞག་ན། །ཟེར་སྣང་དེ་ཡང་ལྷན་ནེར་སྡོད། །དེ་བཞིན་འགྱུ་བ་ཅང་མེད་པའི། །འབྱུང་ཁུང་ཤེས་པ་ལྷན་ནེར་ཞོག །དེ་ངང་མ་བརྗེད་དྲན་པའི་རྒྱུན། །བར་མེད་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བརྟེན། །སྟོང་སང་འདྲ་ཡང་དེ་གར་ཞོག །གསལ་གསལ་འདྲ་ཡང་དེ་གར་ཞོག །འགྱུ་འགྱུ་འདྲ་ཡང་དེ་གར་
27-2-13a
སྡོད། །ཙེན་ནེ་ཀ་རེ་རྗེན་ནེ་བ། །ཅི་འདྲ་བྱུང་ཡང་དེ་གར་ཞོག །སྟོང་ངོ་གསལ་ལོ་འགྱུའོ་ཞེས། །ཤེས་ཀྱང་དེ་གའི་རྗེས་དེད་སྤོང་། །ཤེས་པ་རང་མལ་རང་སར་ཞོག །དེ་ལ་གོམས་འདྲིས་ཡུན་རིང་བྱ། །འདྲ་དཔྱད་རྟོག་ཆེན་རང་སར་བསྐྱུར། །རེས་འགའ་མི་འགྱུ་རྨུག་པ་ན། །བྱིང་བ་གསེང་ལ་རང་གར་ཞོག །རེས་འགའ་འགྱུ་དྲན་དྲག་སྐྱེ་ན། །འགྱུ་འགྱུ་པོ་དེ་སེམས་ཡིན་པས། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ལྟོས་ལ་ཞོག །འགྱུ་རྗེས་མ་མཐུད་རང་ས་ཟུང་། །དེ་ནས་འགྱུ་བ་རང་འགག་འགྱུར། །འགྱུས་དང་མ་འགྱུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཚོར་ཙམ་བྱུང་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྟེང་། །སེམས་ནི་རང་བཞག་ཅེས་བྱའོ།

缘于心能成就止，
次第生起实相胜观。
其中自心空性中，
明朗澄澈之境界，
摄心向内而安住。
所谓心缘于心者，
缘心之时虽无有，
所谓"此是心"之所缘，
若有心者身体内，
除心中外无它处。
不念杂念诸动念，
于其源处观而住。
不须寻心任其然，
无需顾虑有无处，
有心可住即足矣。
胸中此心如卧床，
明然而住即是其，
安住方法无需置。
如同水上日光照，
光影闪烁而摇动，
念心动摇迅速时，
直接阻止难制止。
若不扰动水任其，
光影亦将自然住。
如是无有动摇之，
觉知源处任自然。
其中不忘念相续，
无间如连续不断。
似空明亦住其中，
似明朗亦住其中，
似动摇亦住其中，
27-2-13a
明朗清晰赤裸然，
无论如何住其中。
虽知"空、明、动"等，
舍弃追逐彼等后，
觉知安于自然处。
对此长久熟习之。
分析大思自然弃。
有时不动迟钝时，
提起昏沉任自然。
有时念动强生起，
动动者即是心，
于其之上视而住。
动后不续持自位。
然后动念自止息。
动与不动一切皆，
虽仅感受于心上，
此即所谓心自住。


 །སེམས་དེ་སྙིང་དབུས་མལ་བཞག་གམ། །རང་སེམས་རང་བབ་ལྷོད་དེ་ནི། །འགྱུ་དྲན་འཇུར་མདུད་རང་ཁྲོལ་བཞག །རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་ཟད་མེད་པོ། །རང་གར་ཡར་བའི་དུས་མེད་ལ། །ཇི་ཙམ་འགྱུས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད། །ངན་རྟོག་སྡུག་བསྔལ་ཟད་མི་ཤེས། །དེ་བས་འདི་ཡི་མཚངས་རིག་ནས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འདི་དབང་སོང་། །དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཅང་མ་ཐོབ། །ད་ནི་འདི་ལ་ཞེན་ལོག་ནས། །ཅི་ནས་སེམས་གནས་བསྒྲུབ་བྱས་ན། །ཏིང་འཛིན་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི། །ཡོན་ཏན་རྣམ་མང་ཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། །རྣལ་གནས་
27-2-13b
རང་དབང་བདེ་མཆོག་རྙེད། །དེ་ལྟར་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པའི་བློས། །ཅི་ནས་སེམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནས། །ཇི་སྲིད་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་བར། །བརྩོན་པ་ལྷོད་པ་མེད་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་གོམས་པ་ལས། །སྙིང་དབུས་ང་འདུ་དབུ་མར་འཇུག །རྣམ་རྟོག་མགོ་རྒོད་ཇེ་ཞི་དང་། །རང་སེམས་ལས་རུང་ཇེ་བཟང་འགྱུར། །བླ་མའི་ངོ་སྤྲོད་གཞན་མེད་ཀྱང་། །མན་ངག་གནད་ཀྱི་བཞག་ཐབས་འདི། །སེམས་གནས་སླ་ལ་རླུང་གེགས་མེད། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་འདི་ལྟ་བུས། །ནང་དུ་ཡང་དག་བཞག་པ་ན། །ཏིང་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བ་ནི། །དཀའ་ཚེགས་མེད་པར་མྱུར་དུ་རྙེད། །སྙིང་གའི་ཕྲ་ཐིག་འདིར་མི་དགོས། །ཁ་དོག་ཡི་གེ་རླུང་འཛིན་མེད། །རང་སེམས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟ་བཞིན་དྲན་རྒྱུན་བསྐྱང་བ་ཡིན། །འདི་བས་ཟབ་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི། །གདམས་པ་བྱ་སླ་དོན་ཆེ་མེད། །དང་པོར་སེམས་གནས་གྱུར་ནས་ནི། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟས་པ་ན། །ནམ་མཁར་བལྟས་ཤིང་བལྟས་པ་ན། །མཐོང་བའི་དངོས་པོར་མི་དམིགས་ལྟར། །ལྟ་ངན་ཀུན་ལས་རང་གྲོལ་ནས། །སྟོང་གསལ་ཟུང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་གསང་། །ཆོས་ཉིད་གནད་ལ་འཆར་བ་ཡིན། །དེ་ནས་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་ཆེ། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་བ། །འོད་གསལ་
27-2-14a
རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན། །བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་མཐོང་འགྱུར། །མེ་རྟ་ཟླ་༡ཚེས་༦གུང་ཐུན་ལ་མི་ཕམ་པས་བྲིས་པ་དགེ། ༈ །།
安立断境摄略
གཅོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བཞག་མདོར་བསྡུས་བཞུགས། མ་ཅིག་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདིར་མདོ་སྔགས་དགོངས་པ་ཟུང་འབྲེལ་ཟབ་དོན་གཅོད་ཀྱི་སྤྱི་གནད་བསྟན་པ་ལ། གཅོད་ཡུལ། གཅོད་བྱ། གཅོད་བྱེད། ཇི་ལྟར་གཅོད་ཚུལ་བཞི་དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཤིང་གཅོད་པ་ན་གཅོད་ཅིང་འགྱེལ་བའི་ཡུལ་ནི་ས་གཞི་ཡིན་པ་ལྟར། འཁྲི་བ་བཅད་ནས་ཞེན་མེད་དུ་གནས་པའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་ནི་འཕགས་པའི་གནས་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེའི་ངང་དུ་བདུད་བཞི་རྒྱུ་བ་མེད་པར་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ལ་བདུད་བཞི་དབྱིངས་སུ་གཅོད་པའི་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཅོད་བྱ་ནི་འཁྲི་བ་སྟེ། ཉ་ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་བདུད་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་དྲ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །གཅོད་བྱེད་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་རལ་གྲི་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་འདྲོངས་བ་དགོས་ཤིང་། དེ་དག་ཀྱང་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སམ། ཅིག་ཆར་བ་དབང་པོ་སྨིན་པའི་གང་ཟག་ལ། སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་ངམ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་མཐུ་
27-2-14b
ལས་ང་མེད་བདག་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ཇི་བཞིན་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཅོད་ན་ཡུལ་བཞི་པོ་བདེན་པ་མེད་པར་མཐོང་བས་ཡུལ་ཅན་དེར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཆོད་པས་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བར་ལག་འབྲེལ་བའི་འཁྲི་བ་ཆད་པའོ།

心于心中安置或，
自心自然放松中，
动念纷扰自解开。
念想动摇无尽者，
自然消尽无时际，
无论如何动无果，
恶念痛苦不知尽。
因此了知其过患，
无始以来随此转，
因此全无功德得。
今当对此生厌离，
若能精进令心住，
禅定神通等诸多，
种种功德将获得，
安住
27-2-13b
自在妙乐得。
如是知晓过与德，
务必令心得自在，
乃至未得止住前，
精进恒常不松懈。
如是反复熟习已，
心中融入入中脉。
妄念狂野渐止息，
自心调柔渐良善。
虽无上师之指点，
口诀要诀安置法，
心易安住无气障。
以如是方式缘心，
向内如理安住时，
禅定堪能性易得，
无有艰难迅速获。
此中不须心微点，
无须色相字持气，
于此自心之所在，
观视念持而修持。
比此更深止住法，
易行大义之教言，
再无胜过此者也。
初时心已安住后，
心以心观察之时，
如同观视又观空，
不见所见之实物，
自解脱于诸邪见，
空明双运心秘密，
法性要诀将显现。
其后觉空本然大，
俱生智慧自然生，
光明
27-2-14a
大圆满之义，
依传承加持而见。
火马年一月六日午时由弥旁所书，善哉。
安立断境摄略
顶礼玛吉多杰瑜伽母！此处显示显密见解双运深义断法总要，分为四点：断境、所断、能断和如何断法。首先，如同砍伐树木时，所砍倒的地方是大地一样，断除执着而无着安住之境是法界觉性菩提心之中，安住于此即是圣者安住，具三解脱门之自性。于其境中无有四魔游行，如虚空般平等，在法界中断四魔，称为"断境"。所断即是执着，如同鱼被钩钓住一般，即与四魔相关的网状物。能断是通达无我的智慧，犹如宝剑。为此需生起无我见的殊胜定解，这种定解要么通过理论分析的力量，要么对于顿悟根器成熟者，通过成熟灌顶或上师指点的力量
27-2-14b
而如实体验无我无自性。如何断法？见四境无有真实性，断除执着为彼之能取分别，从而切断境与有境之间连接的执着。
;


 །དེ་ལྟ་བུའི་གཅོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ལྟ་བའི་ཐག་བཅད། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྒོམ་པ་ཉམས་སུ་བླངས། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་བོག་དབྱུང་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཇུར་མདུད་ཀྱི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་གི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་སྨིན་གྲོལ་གྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་ཕེབ་པ་སྟེ། དེ་རྩ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཅིང་མི་འདོད་པ་སྐྱེད་པའི་རིགས་བསྡུ་ན་བཞིར་འདུ་བས་དེ་ཆོད་ན་བར་ཆོད་ཀྱི་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ན་བདུད་བཞི་གཅོད་པ་ཡིན་སྟེ། མ་ཅིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོའི་ཞལ་ནས། ཐོགས་བཅས་ཡུལ་གྱི་འཁྲི་བ་བཅད། །ཐོགས་མེད་ཡིད་ཀྱི་འཁྲི་བ་བཅད། །དགའ་སྤྲོ་ཞེན་པའི་འཁྲི་བ་བཅད། །སྙེམས་བྱེད་བདག་གི་འཁྲི་བ་བཅད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདུད་ཀྱི་རྒྱར་སར་འཆིང་ཞིང་ལྷུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཁྲི་བ་བཙན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་ན་དེ་གཅོད་
27-2-15a
དགོས་སོ། །དེ་གང་ལ་འཁྲི་ན་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་ལ་འཁྲི་སྟེ། དོན་དམ་པར་སེམས་ཉིད་ལ་འཁྲི་ཞིང་བཅིང་བ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཁྲི་བ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། མཁའ་ལ་སྤྲིན་འཁྲིགས་པ་ལྟར་མི་རྟོག་པའི་རང་ཞལ་སྒྲིབ་ཅིང་། ཇི་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་བར་དུ་བཅད་པའམ་འཁྲི་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་འཁྲི་ན་བདུད་བཞི་པོའོ། །ཇི་ལྟར་འཁྲི་ན་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རིགས་ནི་སེམས་དང་ཡུལ་དུ་འབྲེལ་བས་འཁྲི་སྟེ། དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལས་ཆགས་སྡང་དང་གནོད་འཇིགས་མང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཐོགས་མེད་ནི་ཡིད་ཀྱིས་འཁྲི་བ་སྟེ་ཡིད་ལ་ལམ་གྱིས་ཤར་བ་ཙམ་པོ་དེ་ཡལ་བར་མ་དོར་བར་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་ཀུན་ཉོན་སྣ་ཚོགས་འཕེལ་བའོ། །དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བའི་བདུད་ནི་ཞེན་པས་འཁྲི་བ་སྟེ། གང་ཞེན་པ་དེ་ལ་དེས་འཆིང་བ་ཕག་ལ་མི་གཙང་བ་བཞིན་ནོ། །ངའོ་ཞེས་སོགས་སུ་སྙེམས་པའམ་བདག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ནི་བདག་བདག་ཞེས་འཛིན་པའི་ཡུལ་གྲུབ་གྲུབ་མོ་འདྲ་བ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་འཁྲིའོ། །དེས་ན་གཟུངས་འཛིན་གྱི་འཇུག་པ་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་བར་དུ་ཐོགས་བཅས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དེ་དག་གི་སྣང་བ་ཙམ་མི་ཁེགས་ཀྱང་། སྣང་ཡང་མི་བདེན་ཞིང་བདེན་པར་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱི་རྒྱར་སར་འཆིང་བའི་ཚུལ་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་དེར་འཛིན་པའམ་འཁྲི་
27-2-15b
བ་ཆོད་པ་ནི་ལམ་གྱི་གཅོད་དང་། མཐར་གོམ་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ན་སྣང་ཞེན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་སྟེ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་པ་ནི་འབྲས་བུའི་གཅོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་འཁྲི་བ་ཇི་ལྟར་གཅོད་སྙམ་ན། གང་འཁྲི་རྒྱུའི་ཡུལ་བཞི་པོ་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་དེ་དག་ཡལ་བར་མ་དོར་བར་དང་དུ་བླང་བས་ན་འཁྲི་བ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་ཕཊཿ ཅེས་བརྗོད་པས་ལིང་གིས་བསྐྱུར་ཏེ་རོ་མཉམ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ནི་འཁྲི་བ་བཅད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཁྲི་བ་ཆོད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་བཞི་པོའི་གནོད་པ་རྒྱུ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དེ། རྒྱུ་རྣམ་བཞི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་སྟོབས་ལྡན། །བདུད་བཞིས་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །སྟོང་པར་གནས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་བཞིན་ནོ།

对于如此甚深的断境义理的修持，需要三种禅定：以金刚般禅定决断见解，以如幻禅定修持实修，以勇敢行进禅定提升行为勇气。
首先，远离分别念纠结污染的无分别智慧自生心性大法身本来安住，通过成熟解脱之门确立，这如同根本。
第二，对于一切众生产生障碍和不悦的种类归纳为四种，若能断除这四种，即可战胜障碍之敌，故称为断除四魔。如玛吉智慧空行母所言："断除有碍境之缠，断除无碍意之缠，断除欢喜贪之缠，断除傲慢我之缠。"众生被束缚于魔网是因为分别念的强力缠缚，故需断除
27-2-15a
之。分别念缠缚于何处？缠于心性中的分别心。虽然究竟而言心性不被缠缚束缚，但因分别念之力而现为缠缚，如同虚空中云聚集，遮蔽无分别本面，阻碍如实见到，此即所谓障碍或缠缚。
被缠缚的是什么？是四魔。如何缠缚？有碍类是通过心与对境的联系而缠缚，因为将其作为对象而产生许多贪嗔和伤害恐惧。无碍是意的缠缚，仅仅是意中闪现而未弃舍，故意执取，从而增长各种烦恼。欢喜喜悦魔是通过贪执而缠缚，如同猪被不净物缠缚一般，对所贪执之物被其束缚。傲慢"我"等的魔是通过自我执着的方式缠缚，如同执着"我、我"之对象实实在在般。
因此，只要能所二取未融入法界，有碍等境界的显现就不会被遮止，虽然显现但不真实，若执为真实，则了知其为魔网般的束缚方式，断除对其的执着或缠缚
27-2-15b
即是道的断法；最终，当修习圆熟时，一切显现执着解脱，平等于大法身，是果位的断法。
那么，如何断除缠缚呢？由于对四种缠缚境以执着之力不舍弃而接受，从而产生缠缚，因此，通过确信这些境无自性，不随其转而说"呸"，豁然放下，安住于大平等中，即是断除缠缚。如是断除缠缚者，四境之害无法近身，如经所说："因四种因菩萨具智力，四魔难胜无法动摇，安住空性不舍众生，如所说行具如来加持。"


 །དེས་ན་དེ་ལྟར་བདག་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བདུད་ཀྱི་གཡུལ་དུ་ཕམ་སྟེ་བཟོད་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་མོར་མྱོང་བ་འདི་ནི་འཁྲི་བ་མ་ཆོད་པས་ལན་ལ། འཁྲི་བ་མ་ཆོད་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཡིན་ཚུལ་མ་ཤེས་པས་ལེན་ཅིང་། དངོས་པོའི་ཡིན་ཚུལ་ཤེས་ནས་འཁྲི་བ་གཅོད་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་དུ་འཁྲི་བ་མ་བཅད་པའི་དཀར་ཆོས་ཅི་བསྒྲུབ་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་གཡུལ་
27-2-16a
ལས་དངོས་སུ་རྒྱལ་བའི་ཐབས་མེད་པར་ཐག་བཅད་ནས། དེ་ལྟར་ཡུལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བདག་གཅེས་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་ལྟོས་མེད་དུ་དོར་ཞིང་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གི་རྩ་བར་ཡིད་ཆེས་ནས། ད་ནི་བདག་སྔར་ནའོ་འཆིའོ་འཇིགས་སོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཅེས་འཛིན་འདི་ལིང་གིས་དོར་སྟེ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་མར་གྱུར་ཀྱང་གཞན་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འདྲེ་གདོན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོར་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས། འདི་དག་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་སྐྱོང་ཞིང་མཐར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་འགོད་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོས། ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བོར་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་བཅད་ནས། གང་ཤར་སྒྱུ་མའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང་། ལྷག་པར་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་འཇིགས་སྐྲགས་སོགས་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་སློང་ཅི་ནུས་སུ་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ལྟ་བ་ངེས་པའི་གང་ཟག་གིས་གང་སྣང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་སྟེ་ལྗོན་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ལམ་གྱི་དངོས་གཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉམས་ལེན་གནད་དུ་ཕབ་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འབྱོར་བར་བྱ་བའི་སླད་དུ་རྐྱེན་སྣང་གིས་མི་བརྗི་བར་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པའི་བོགས་དབྱུང་བའི་སླད་དུ་འཇིགས་པའི་གཉན་ཁྲོད་སོགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་
27-2-16b
ཡང་ཐོག་མར་སྔ་ནོན་གྱི་དམིགས་པ་དང་། གཉན་སར་སོང་ནས་བར་དུ་ཟིལ་གནོན་གྱི་དམིགས་པ་གཞུང་བཞིན་བྱ་ཞིང་། མ་སློང་ན་སློང་བའི་དམིགས་པ་སོགས་བྱས་པས། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བསླང་ཚད་འབྱུང་ཞིང་། དེའི་ཚེ་རབས་ཀྱིས་བྱར་མེད་དུ་གནས། འབྲིང་གིས་གཏད་ནས་མི་རྟོག་པར་གཅུན། ཐ་མས་རིག་པ་དབྱིངས་དང་བསྲེས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྣང་སྲིད་འཁྲུགས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། ལུས་རྣག་ཅན་འདི་ཁུར་དུ་ཡོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་ཟད་པས་ཤ་ཁམས་ཁྲག་ཐིག་ཙམ་མེད་པར་ཟོས་ཤིང་། མ་ཟོས་ན་ཁྱོད་མིན་མ་བཏང་ནང་མིན་སྙམ་དུ། ཆོ་འཕྲུལ་འཇིགས་ཟིལ་ཅི་བྱུང་ཡང་བཟློག་བྱོལ་འཐེན་འཁྲི་ཅི་ཡང་མེད་པར་དུར་ཁྲོད་དུ་གཟན་འགྱེད་བྱས་པའི་རོ་བཞིན་ལྟོས་མེད་དུ་གནས་ཤིང་ཟོས་ན་དགའ་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་བཅད་དེ་གནས་པར་བྱའོ། །དེའི་ངང་དུ་བསྲན་ཐུབ་པས་བོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ལྷ་འདྲེ་དང་རྣམ་རྟོག་རང་དབང་དུ་གྱུར་བའི་ཚར་ཚད་འབྱུང་ཞིང་ཚར་ཚད་གདིང་དུ་གྱུར་ནས་སྙེམ་མེད་རོ་མཉམ་ཀྱི་ཆོད་ཚད་རྫོགས་པར་འབྱུང་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཉམས་ལེན་རང་རྒྱུད་དང་བཙན་ཐབས་ཀྱིས་འདྲེས་པ་ཡིན་པས་ན་གསུམ་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་ཉམས་ལེན་རང་རྒྱུད་ལ་གནད་དུ་ཕབ་པའི་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་
27-2-17a
ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཅིག་གི་ཐུགས་ཀྱི་མན་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ལམ་གཞན་ལ་བསྐལ་བརྒྱས་འབད་པའི་འབྲས་བུ་ཞག་གཅིག་གིས་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་གདམས་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེན་རྟོག་སྟོང་པའི་དབྱིངས་སུ་བཅད། །དེ་མ་རྟོགས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། །སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འབྲེལ་ལམ། །ཨ་མའི་ཆོས་ལུགས་ནོར་བ་མེད། །ཚུལ་དེར་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་ཞིག །བརྗོད་ལས་བདག་གིས་དགེ་བསགས་པས། །འགྲོ་ཀུན་རྒྱལ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ཡི། །གོ་འཕང་མཆོག་ལ་འགོད་གྱུར་ཅིག །རང་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རྟོགས་ལྡན་ལྷ་ཐར་གྱི་བཀས་བསྐུལ་ནས་རབ་ཚེས་ལྕགས་འབྲུག་ཟླ་༡༠ཚེས་༢༩ལ་གཉན་སར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཉིན་གང་ཤར་མི་ཕམ་པས་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ་ལོ།

因此，我们从无始以来在魔军战场上败北而经受难以忍受的轮回痛苦，这是因为未断除执着所致。未断执着是因为不了解事物的真实状况，而了解事物真实状况并断除执着的方法除此之外，未断执着而修持任何善法，都无法真正战胜魔军
27-2-16a
战场，对此应当确信。因此，虽然对境不成立，但通过我执而产生一切过失；舍弃我而珍爱他人是一切功德的根本，对此深信不疑。现在，应当豁然放下过去那种"我生病了"、"我将死"、"我恐惧"等自我珍爱，而对虽是母亲却因烦恼力而变为魔鬼的一切众生，生起大悲心，决心暂时以自己的血肉养育他们，最终安置他们于大菩提，以强烈愿望将五蕴抛给食肉者。如是下定决心后，将一切所现转为幻化道用，特别是将疾病、痛苦、恐惧等逆缘尽力转为道用。这是见解已确定者将一切显现转为道用，如同良树，是道的正行。
第三，为了将修持要点落实于自心，当下成就，不被缘起所屈服，以勇往直前的禅定提升行为，应前往令人恐惧的尸林等处。
27-2-16b
首先进行预防观修，到达险地后按照传统进行降伏观修，若障碍未被引发则进行召唤观修等。如此将产生外内密三种召请，此时上等者安住于无造作，中等者专注而伏住无分别，下等者将觉性融入法界，了知心的本性中虽有显现世界的动荡，但无可造作。知道因为背负这具脓血之身而生起一切痛苦，即使被吃得连一点肉骨血滴都不剩，或未被吃尽时想着"非你不可，未舍非内"。无论出现何种神变、恐怖、威势，都不退避躲闪，不拖延执着，如同尸林中被施食的尸体一般无所顾虑，并且决心若被吃尽则更为欢喜而安住。
如此坚忍将获得极大提升，能够掌控神鬼和妄念，达到彻底的体验，体验转为信心，圆满无慢平等的断证。这种将修持与自心强力融合的方法，是将修持落实于自心的良果
27-2-17a
。如是，玛吉尊者殊胜口诀是特殊教言，能使其他道路需经百劫努力的果位在一日内实现。
断除贪执分别入空界，
对未了悟者生起悲心，
空性与大悲双运道，
母亲法脉毫无错谬。
仅略述入此法门之道，
愿我因此所积诸善业，
令一切众生安置于
大佛母尊之至高果位。
应故乡证悟者拉塔之嘱，于藏历火龙年十月二十九日去险地后翌日，弥旁随缘所写，愿善妙增长。


། །།
27-2-17b
empty page




27-2-17b
空白页
AI: I'm looking at a page labeled "27-2-17b" which appears to be completely empty. The page contains no text content to translate.


